روزهای با تو بودن خوب است، خوب تر از روزهای سبز بهشت.

چقدر عطر آمدنت را دوست دارم! در آستانه تو که می ایستم، خداوند را حس می کنم. با تو می شود همه سرنوشت ها را عوض کرد. من یقین دارم که شب های قدر تو، شب های رقم خوردن سرنوشتند.

وقتی که عطر تو را حس می کنم، دوست دارم زودتر برسی، تا دوباره چشم انتظار افطارهایت بنشینم و نیمه های شب، به شوق سحر بیدار شوم. چقدر صدای اذان، دل نشین تر می شود، وقتی که تو آمده باشی!

صدای ربنا را که می شنوم، بوی بهشت را احساس می کنم. هر روز موقع افطار که می شود، گمان می کنم که در آستانه بهشت ایستاده ام و دارم به کاینات فخر می فروشم.

وقتی که می ایی...

با تو، خود را از هر گناهی پاک می کنم. با تو می توانم تا آسمان هفتم، پرواز کنم.

وقتی که می آیی، مرا به مهمانی خدا می بری.

چه شوقی دارد مهمان خدا بودن!

چه شوقی دارد از پرنده ها سبکبال تر شدن!

تو، عطر باغ های بهشت را می دهی؛ عطر سفره های صمیمانه اهل بیت را

وقتی که می آیی، صدای مناجات حضرت علی علیه السلام را هم با خودت می آوری. هر شب، نجوای غریبانه اش را می شنوم. بوی رفتنش را حس می کنم.

شب بیست و یکم، همه آبشارها، نامش را در اشک زمزمه خواهند کرد.

ای ماه مهربان! یک سال نبودنت را آن چنان دلتنگ بودم که امروز در آستان دوباره آمدنت، دل چشم به راهم، دست و پا گم کرده است.

چگونه تو را خوش آمد بگویم؟ واژه ها همه از یادم رفته اند...

آسمان امشب، ستاره های رنگین تری دارد. تو آغاز شده ای و ماه، خود را از سر گرفته است...

تا کنون هیچ گاه در دل تابستان، این گونه بهار را حس کرده بودی؟ هیچ گاه در اوج گرما، خنکای آب حیات را در عمق وجودت یافته بودی؟ آیا در نهایت تشنگی، سیراب شدن از زلال ترین آب ها که نه، از کوثر بهشتی را تجربه کرده بودی؟

شاید تو نیز چون من، به ادراک این معجزه نرسیده بودی و این بار، با همه وجودت آن را لمس کردی. این معجزه رمضان است.

استین بالا زده ام برای دلم، پا پیش گذاشته ام برای ذرات وجودم. می خواهم از سر کوچه، مشتی خیال بخرم و در مطبخ سرد جانم، اجاقی روشن کنم.

می خواهم آش پشت پای خستگی را بپزم. می خواهم تازه شوم؛ دوست دارم با تمام وجودم وقف مهمانی خدا شوم.

خدایا امده ام پاک شوم

امده ام در پرتو رمضان، تمام اجابت نشده های قدیم را برایم مستجاب کنی. آمده ام که بار دیگر بر من منت بگذاری.

آمده ام که به رغم این همه گناه، باز روبه رویت بنشینم و تو دست های مهرت را بر سرم بکشی و آن گاه، پاکدامن و بخشوده به سوی سرنوشت بازگردم ، این وعده ازل تا ابد توست.

خدایا   تمام راهها را در انتظار رسیدن رمضان تو، آب و جارو کرده ایم. شاهد باش که با آغوش شوق، در به رویش می گشاییم ، پس سفره های دست هایمان را خالی نگذار.